فهرست مطالب
- 1 بلیچینگ دندان چیه و چگونه رنگ دندان‌ها را روشن‌تر می‌کند؟
- 2 تفاوت بلیچینگ دندان با جرم‌گیری و لمینت چیست؟
- 3 انواع روش‌های بلیچینگ دندان؛ در مطب یا در خانه؟
- 4 مراحل گام‌به‌گام بلیچینگ دندان در مطب دندانپزشکی
- 5 چه کسانی کاندید مناسب بلیچینگ هستند و چه کسانی نباید انجام دهند؟
- 6 کنترل حساسیت و عوارض احتمالی بلیچینگ دندان
- 7 مراقبت‌های بعد از بلیچینگ و عوامل مؤثر بر ماندگاری آن
- 8 هزینه بلیچینگ دندان در سال ۱۴۰۵ به چه عواملی بستگی دارد؟
- 9 خمیر دندان بلیچینگ چیست و آیا جایگزین درمان مطب می‌شود؟
- 10 بلیچینگ با لیزر و نور فعال‌کننده چگونه انجام می‌شود و چه مزایا و معایبی دارد؟
- 11 اثرات تکرار بلیچینگ بر مینای دندان چیست و پروتکل بالینی درمان حساسیت در مطب چگونه است؟
- 12 سوالات متداول
بلیچینگ دندان چیه و چگونه رنگ دندان‌ها را روشن‌تر می‌کند؟
بلیچینگ دندان یک روش درمانی غیرتهاجمی است که طی آن با نفوذ ژلهای اکسیدکننده به درون ساختار کریستالی مینا و عاج، رنگدانه‌های انباشته‌شده ناشی از قهوه، چای، دخانیات و کهولت سن تجزیه و بی‌رنگ می‌شوند. در این فرایند هیچ تراش یا براده‌برداری روی سطح دندان انجام نمی‌گیرد، بلکه پیوندهای دوگانه مولکول‌های رنگی به‌واسطه رادیکال‌های آزاد اکسیژن شکسته می‌شوند تا بازتاب نور از دندان سفیدتر به نظر برسد. معمولاً این درمان بسته به رنگ پایه دندان شما، سایه رنگ را بین ۲ تا ۸ درجه بر اساس راهنمای رنگ دندانپزشکی (Shade Guide) روشن‌تر می‌کند.
ماده اصلی به‌کاررفته در این درمان هیدروژن پراکسید (Hydrogen Peroxide) یا کارباماید پراکسید (Carbamide Peroxide) است؛ هیدروژن پراکسید که برای فرمولاسیون‌های سریع کلینیکی استفاده می‌شود اثر اکسیدکنندگی فوری دارد، در حالی که کارباماید پراکسید در محیط دهان تجزیه شده و پیوسته هیدروژن پراکسید آزاد می‌کند که برای کاربرد آرام‌تر در منزل بسیار ایمن‌تر است. درک تفاوت میان روش‌های موجود به شما کمک می‌کند متناسب با بودجه و میزان حساسیت دندان‌هایتان بهترین تصمیم را بگیرید.
| روش بلیچینگ | غلظت و نوع ماده فعال | مدت زمان دستیابی به نتیجه | مناسب برای چه افرادی؟ | اقدام کلیدی بیمار |
|---|---|---|---|---|
| بلیچینگ در مطب (آفیس) | هیدروژن پراکسید ۲۵٪ تا ۴۰٪ | ۱ تا ۳ جلسه (هر جلسه حدود ۴۵ دقیقه) | افرادی که به دنبال تغییر سریع برای رویدادهای پیش‌رو هستند | تحمل رترکتور دهانی و رعایت دقیق رژیم غذایی سفید در ۴۸ ساعت اول |
| بلیچینگ در خانه (هوم) | کارباماید پراکسید ۱۰٪ تا ۲۲٪ | ۲ تا ۴ هفته (روزانه ۲ تا ۴ ساعت) | افرادی با مشغله زیاد یا دندان‌های مستعد حساسیت دمایی | استفاده مرتب از تری پلاستیکی اختصاصی و عدم مصرف خوراکی حین استفاده |
| بلیچینگ ترکیبی | شروع با آفیس و تثبیت با هوم | ۱ جلسه کلینیک + ۱ تا ۲ هفته تری خانه | افراد با لکه‌های کهنه، زردی عمیق یا شیب تغییر رنگ بالا | مراجعه منظم جهت ارزیابی پیشرفت و دریافت کیت یادآور سالانه |
| پاور بلیچینگ با لیزر | هیدروژن پراکسید فعال‌شونده نوری | ۱ جلسه متمرکز (حدود ۶۰ دقیقه) | متقاضیان نتیجه‌گیری فوری در کوتاه‌ترین زمان نشستن روی یونیت | اطمینان از سلامت لثه و عدم وجود ترک‌های عمیق مینایی قبل از شروع |
تفاوت بلیچینگ دندان با جرم‌گیری و لمینت چیست؟
تفاوت اصلی این درمان‌ها در هدف بالینی و نوع تغییراتی است که در بافت دهان ایجاد می‌کنند؛ بلیچینگ ماهیت رنگ ذاتی دندان را از درون روشن می‌کند، در حالی که جرم‌گیری تنها پلاک‌های آهکی و لکه‌های خارجی ناشی از رسوبات بزاقی را پاکسازی می‌نماید و لمینت پوسته‌ای است که روی سطح تراش‌خورده یا سالم دندان چسبانده می‌شود. بسیاری از افراد تغییر رنگ ذاتی دندان خود را با جرم اشتباه می‌گیرند، در شرایطی که جرم‌گیری رنگ زرد طبیعی عاج را تغییر نمی‌دهد و تنها سطح خارجی را تمیز می‌کند.
اگر دندان شما دچار ناهماهنگی ظاهری، شکستگی لبه‌ها یا بدرنگی ناشی از تتراسایکلین و فلوروزیس شدید باشد، بلیچینگ قادر به حل نقص ساختاری نخواهد بود و در این موارد شناخت تفاوت بلیچینگ و لمینت دندان اهمیت پیدا می‌کند؛ چراکه لمینت نیاز به طراحی لبخند و قالب‌گیری لابراتواری دارد، اما بلیچینگ کاملاً ساختار بیولوژیک دندان اصلی شما را دست‌نخورده حفظ می‌کند.
انواع روش‌های بلیچینگ دندان؛ در مطب یا در خانه؟
سفید کردن دندان‌ها به دو شیوه بالینی و خانگی انجام می‌شود که تفاوت اصلی آن‌ها در سرعت اثرگذاری، پایداری رنگ و درصد ماده فعال است. در روش آفیس (Office Bleaching)، ژلهای پراکسید با غلظت بسیار بالا تحت نظارت مستقیم دندانپزشک استفاده می‌شوند و برای پیشگیری از سوختگی شیمیایی لثه، یک سد ژلهای محافظ (Gingival Barrier) به دقت روی حاشیه بافت نرم کیور و محکم می‌شود. در مقابل، روش هوم (Home Bleaching) وابسته به ساخت یک تری (قالب شفاف پلاستیکی نازک) منحصربه‌فرد بر پایه اسکن دهان شماست تا ژل ضعیف‌تر بدون نشت روی لثه، در طول چند هفته به درون خلل و فرج دندان نفوذ کند.
تحقیقات نشان می‌دهند ترکیب این دو تکنیک، بالاترین ماندگاری را به ارمغان می‌آورد؛ زیرا شوک اولیه روشن‌کننده در کلینیک رخ می‌دهد و نفوذ عمیق‌تر در فاز خانگی مولکول‌های رنگی سخت را در لایه‌های زیرین عاج حل می‌کند. در تکنیک‌های مبتنی بر نور یا لیزر نیز طول موج‌های مشخصی برای سرعت بخشیدن به فرایند تجزیه رادیکال‌ها به کار می‌روند که هرچند حرارت ملایمی تولید می‌کنند، اما زمان نشستن بیمار روی یونیت را کاهش می‌دهند.
مراحل گام‌به‌گام بلیچینگ دندان در مطب دندانپزشکی
فرایند سفید کردن دندان در مطب یک روند مرحله‌ای کاملاً کنترل‌شده است تا دندان بدون آسیب‌دیدگی پالپ (عصب) به حداکثر روشنی ممکن دست یابد. اگر دندان‌ها دارای جرم یا پلاک باشند، جلسه با بروساژ سبک آغاز خواهد شد تا لایه‌های مزاحم برداشته شوند.
- معاینه و ثبت رنگ اولیه: وضعیت سلامت لثه، عدم وجود پوسیدگی فعال، ترک‌های مینایی و عاج اکسپوز بررسی شده و شید رنگ فعلی در پرونده بیمار ثبت می‌شود.
- ایزولاسیون کامل با محافظ لثه: رترکتور برای کنار زدن لب‌ها قرار گرفته و رزین محافظ لثه (جینجیوال باریر) دور تا دور طوق تمامی دندان‌ها مالیده و با نور آبی سفت می‌شود تا ژل با بافت مخاطی برخورد نکند.
- قرار دادن ژل هیدروژن پراکسید: لایه‌ای یکنواخت به ضخامت تقریبی ۱ تا ۲ میلی‌متر از ژل غلیظ روی سطح بیرونی دندان‌های واقع در خط لبخند قرار می‌گیرد.
- فعال‌سازی و استراحت دوره‌ای: ژل به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه روی دندان باقی مانده و در صورت استفاده از تکنولوژی نوری یا لیزری، نور اختصاصی به آن تابانده می‌شود؛ این فرایند معمولاً ۲ الی ۳ بار تکرار خواهد شد.
- شست‌وشو، ارزیابی و اعمال ژل ضدحساسیت: ژل با ساکشن جمع‌آوری و بقایای آن شسته می‌شود و در نهایت مواد حاوی فلوراید یا نیترات پتاسیم برای آرام کردن توبول‌های عاجی روی دندان اعمال می‌گردند.
چه کسانی کاندید مناسب بلیچینگ هستند و چه کسانی نباید انجام دهند؟
افرادی که دندان‌هایشان به دلیل مصرف روزانه چای، قهوه، استعمال تنباکو یا کهولت سن زرد شده و لثه‌هایی کاملاً سالم و بدون خونریزی دارند، ایده‌آل‌ترین کاندیدها برای این درمان به شمار می‌روند. اگر ریشه دندان به علت تحلیل لثه بیرون نزده باشد و ترمیم‌های قبلی شما در ناحیه خط لبخند کم‌شمار باشند، شفاف‌ترین و یکنواخت‌ترین تغییر را مشاهده خواهید کرد.
در مقابل، افرادی با شرایط زیر نباید بلیچینگ انجام دهند یا باید درمان را به تعویق بیندازند:
- بانوان باردار یا شیرده به دلیل فقدان شواهد قطعی ایمنی تماس سیستمیک با رادیکال‌های اکسیدان در این دوران.
- نوجوانان زیر ۱۸ سال که به علت باز بودن محفظه پالپ و انتهای ریشه، بیش از دیگران در معرض التهاب شدید عصبی قرار دارند.
- بیماران مبتلا به پوسیدگی‌های باز، لب‌پریدگی وسیع یا بیماری درمان‌نشده لثه (پریودنتیت).
- افرادی که دچار سایش شدید مینا، تحلیل وسیع لثه یا دندان‌های بیش از حد حساس هستند.
نکته مهم دیگری که باید بدانید این است که طبق راهنمای سرویس ملی بهداشت انگلستان (NHS) درباره سفید کردن دندان، ژلهای بلیچینگ تنها ساختار طبیعی دندان را روشن می‌کنند و هیچ تاثیری بر تغییر رنگ کامپوزیت‌های قدیمی، روکش‌های زیرکونیا، پروتزها یا ایمپلنت‌ها ندارند. بنابراین اگر دندان جلویی شما دارای پرکردگی یا روکش است، احتمالاً پس از درمان نیازمند تعویض آن‌ها برای هماهنگ شدن با رنگ جدید خواهید بود.
کنترل حساسیت و عوارض احتمالی بلیچینگ دندان
شایع‌ترین عارضه کوتاه‌مدت پس از درمان، حساسیت گذرا به جریان هوای خنک و مایعات سرد است که در اثر باز شدن موقت توبول‌های میکروسکوپی عاج دندان رخ می‌دهد. این احساس درد تیرکشنده معمولاً بین ۲۴ تا ۷۲ ساعت پس از خاتمه کار کاهش یافته و کاملاً برطرف می‌شود. التهاب خفیف لثه ناشی از نفوذ جزئی ژل نیز پدیده موقتی دیگری است که با التیام بافت ظرف چند روز بدون نیاز به داروی خاصی رفع می‌گردد.
نکته مهم: برای مهار و درمان حساسیت پس از بلیچینگ، استفاده از خمیردندان‌های حاوی نیترات پتاسیم یا سدیم فلوراید از ۲ هفته قبل تا ۲ هفته بعد از درمان تجویز می‌شود. این ترکیبات با مسدود کردن مسیرهای مایع داخل توبول‌های عاجی، انتقال تحریکات به عصب دندان را خنثی می‌کنند. همچنین در صورت تداوم احساس ناخوشایند، ژلهای بی‌حس‌کننده و فلوراید درمانی در مطب کارساز خواهند بود.
مراقبت‌های بعد از بلیچینگ و عوامل مؤثر بر ماندگاری آن
در ساعات اولیه پس از بلیچینگ، منافذ مینای دندان به شدت دهیدراته و مستعد جذب سریع رنگدانه‌های محیطی هستند؛ بنابراین رعایت دقیق نکات نگهداری نقشی تعیین‌کننده در تثبیت نتایج دارد. ماندگاری این روش معمولاً بین ۶ ماه تا ۲ سال متغیر است و به میزان پایبندی شما به رژیم غذایی و بهداشت دهان ارتباط مستقیم دارد.
- رعایت کامل «رژیم غذایی سفید» در ۴۸ ساعت اول (پرهیز از چای، قهوه، نوشابه، سس قرمز، شکلات، سبزیجات رنگی مثل چغندر و هویج).
- خودداری اکید از استعمال هرگونه دخانیات، سیگار و قلیان دست‌کم به مدت دو شبانه‌روز پس از درمان.
- شست‌وشوی فوری دهان با آب پس از مصرف نوشیدنی‌های اسیدی یا رنگدانه‌دار در روزهای پس از دوره نقاهت.
- مسواک زدن ملایم با فرچه‌های نرم و استفاده مستمر از نخ دندان جهت ممانعت از تثبیت پلاک میکروبی در فواصل بین دندانی.
- اجرای دوره‌های تجدید یا یادآور (Touch-up) با تری خانگی هر ۶ الی ۱۲ ماه تحت نظارت دندانپزشک.
آگاهی از جزئیات مراقبت‌های بعد از بلیچینگ دندان مانع از بازگشت زودهنگام رنگدانه‌ها شده و طول عمر سفیدی لبخند شما را به بیش از دو سال ارتقا می‌دهد.
هزینه بلیچینگ دندان در سال ۱۴۰۵ به چه عواملی بستگی دارد؟
هزینه سفید کردن دندان‌ها تعرفه ثابتی برای همه افراد ندارد و با توجه به انتخاب روش (مطب، خانگی یا هر دو)، برند مواد سازنده، نیاز به اقدامات مقدماتی و تعداد دفعات ژل‌گذاری تعیین می‌شود. در سال ۱۴۰۵، بازه تقریبی هزینه برای هر فک در روش مطب معمولاً بین ۳٬۵۰۰٬۰۰۰ تا ۶٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان و برای پکیج‌های تری خانگی همراه با ژلهای مصرفی (هر دو فک) بین ۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان برآورد می‌شود؛ لازم به ذکر است که بلیچینگ یک اقدام صرفاً زیبایی محسوب شده و تحت پوشش بیمه‌های پایه درمانی قرار نمی‌گیرد.
اگر دندان‌های شما دارای جرم‌های سنگین باشند، ابتدا هزینه جرم‌گیری به این روند افزوده می‌شود؛ چراکه اعمال ماده شیمیایی روی پلاک‌های آهکی بازدهی نخواهد داشت. برای بررسی دقیق وضعیت دهان و آگاهی از مناسب‌ترین طرح درمانی، مراجعه به یک مرکز تخصصی جهت ارزیابی اولیه ضروری است؛ متقاضیان می‌توانند با هماهنگی جلسه ویزیت جهت دریافت خدمات بلیچینگ در سعادت آباد در کلینیک دندانپزشکی دُردیس، وضعیت دقیق مینا و شید رنگ قابل‌دستیابی دندان‌های خود را پیش از اقدام ارزیابی کنند.
خمیر دندان بلیچینگ چیست و آیا جایگزین درمان مطب می‌شود؟
خمیردندان‌های حاوی عنوان بلیچینگ یا سفیدکننده، در واقع محصولاتی با درصد سایندگی (RDA) کنترل‌شده یا مقادیر ناچیز مواد هیدروژن پراکسید (کمتر از ۰.۱ درصد) هستند. هدف این خمیردندان‌ها زدودن ذرات رنگی و رسوبات جدید نشسته بر سطح خارجی مینا است و به هیچ عنوان توانایی نفوذ به لایه‌های عمقی عاج دندان برای تجزیه پیوندهای زردی درونی را ندارند.
استفاده دائمی و بی‌رویه از این خمیردندان‌ها می‌تواند با سایش لایه محافظ مینا، باعث آشکارتر شدن عاج زرد زیرین و تشدید حساسیت دندانی شود. بنابراین خمیردندان‌های سفیدکننده فقط مکمل‌هایی مناسب برای حفظ نتایج پس از درمان‌های کلینیکی هستند و نمی‌توانند اثربخشی روش‌های تخصصی را شبیه‌سازی نمایند.
بلیچینگ با لیزر و نور فعال‌کننده چگونه انجام می‌شود و چه مزایا و معایبی دارد؟
بلیچینگ با نور یا لیزر روشی است که در آن انرژی تابشی برای فعال‌سازی سریع‌تر مولکول‌های هیدروژن پراکسید و تسریع فرایند اکسیداسیون رنگدانه‌ها به کار می‌رود. این تکنیک می‌تواند مدت‌زمان حضور شما را بر روی یونیت دندانپزشکی به شکل محسوسی کوتاه کند، اما در صورت عدم کنترل دقیق دما، ممکن است تحریک حرارتی عصب دندان و حساسیت پس از درمان را افزایش دهد.
در روش‌های متداول فعال‌سازی نوری در مطب، معمولاً از دستگاه‌های ال‌ای‌دی (LED) با طیف نوری آبی یا دستگاه‌های لیزر تخصصی با طول موج مشخص (مانند لیزر دایود) استفاده می‌شود. تفاوت‌ها و ملاحظات بالینی این رویکرد به شرح زیر است:
- کاهش زمان جلسه درمانی: تابش کنترل‌شده پرتوها باعث آزاد شدن سریع‌تر رادیکال‌های آزاد اکسیژن از ژل غلیظ پراکسید می‌شود؛ در نتیجه زمان قرارگیری ماده روی دندان از حدود ۴۵ دقیقه در روش‌های معمولی به حدود ۱۵ الی ۳۰ دقیقه در پروتکل‌های لیزری کاهش می‌یابد.
- نقش طول‌موج در لیزر دندانپزشکی: دستگاه‌های لیزر به دلیل متمرکز بودن طول موج، انرژی حرارتی کنترل‌شده‌تری را به ژل منتقل می‌کنند و تخریب پیوندهای مولکولی رنگدانه‌ها را هدفمندتر انجام می‌دهند.
- ریسک افزایش دمای پالپ (اتاقک عصب): اصلی‌ترین هشدار بالینی در فعال‌سازی با نور، امکان بالا رفتن دمای داخلی دندان است. افزایش بیش از حد دما می‌تواند به بافت پالپ شوک وارد کند؛ به همین دلیل در کلینیک‌های مجهز نظیر کلینیک دندانپزشکی دُردیس، فواصل تابش و میزان توان دستگاه با دقت تنظیم می‌شود تا از بروز پالپیت یا دردهای شدید جلوگیری گردد.
- حفاظت فیزیکی کامل: علاوه بر محافظت دقیق از لثه‌ها با ژلهای محافظ سد لثه‌ای (Gingival Barrier)، در تمام طول تابش لیزر یا نور شدید، شما و کادر درمان باید از عینک‌های محافظ مخصوص جذب طول‌موج استفاده کنید.
اثرات تکرار بلیچینگ بر مینای دندان چیست و پروتکل بالینی درمان حساسیت در مطب چگونه است؟
تکرار بی‌رویه و متوالی بلیچینگ می‌تواند به کاهش موقت ریزسختی مینا، فرسایش میکروسکوپی و نفوذپذیری بیش از حد لایه عاج منجر شود، به همین دلیل تکرار درمان باید با فواصل استاندارد و زیر نظر دندانپزشک باشد. در صورت بروز حساسیت دندانی شدید، دندانپزشک در مطب با اجرای پروتکل‌های بالینی موضعی و سیستمیک مانند فلورایدتراپی غلیظ و مسدودسازی توبول‌های عاجی، علائم را به سرعت مهار می‌کند.
پژوهش‌های دندانپزشکی نشان می‌دهند که هیدروژن پراکسید در تماس با مینا باعث حل شدن جزئی و موقت محتوای معدنی سطحی می‌شود. در شرایط عادی، املاح موجود در بزاق طی چند روز فرایند معدنی‌سازی مجدد (Remineralization) را انجام می‌دهند؛ اما تکرار جلسات در فواصل کوتاه‌تر از ۶ تا ۱۲ ماه این تعادل را برهم می‌زند و خطر حساسیت پایدار و زبری سطح مینا را بالا می‌برد.
برای مدیریت بالینی حساسیت‌های حاد که با خمیردندان‌های خانگی کنترل نمی‌شوند، پروتکل‌های زیر در مطب اجرا می‌شوند:
| اقدام بالینی در مطب | مکانیسم اثر | زمان و نحوه کاربرد |
|---|---|---|
| وارنیش سدیم فلوراید ۵ درصد | ایجاد رسوب کلسیم فلوراید و انسداد سریع لوله‌های ریز عاجی | بلافاصله پس از پاکسازی ژل بلیچینگ روی سطوح دندانی اعمال می‌شود. |
| ژلهای ضدحساسیت بر پایه نیترات پتاسیم | مسدود کردن انتقال پیام عصبی در پایانه‌های حسی دندان | در قالب تری اختصاصی به مدت ۱۰ تا ۲۰ دقیقه در مطب روی دندان‌ها قرار می‌گیرد. |
| رزین‌ها و مواد مسدودکننده (Desensitizers) | رسوب پروتئینی درون توبول‌های عاجی باز | در مواردی که تحلیل لثه یا نمایان شدن ریشه وجود دارد، به شکل موضعی بر طوق دندان زده می‌شود. |
| کنترل سیستمیک دارویی | کاهش واسطه‌های التهابی در پالپ دندان | در صورت سابقه حساسیت بالا، مصرف یک دوز داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (مانند ایبوپروفن) پیش از جلسه یا پس از آن با صلاحدید دندانپزشک توصیه می‌شود. |
اگر پس از بلیچینگ درد نبض‌دار مداوم، حساسیت شدید به تغییرات دما بیش از ۴۸ ساعت یا درد شبانه داشتید، این موارد نشانه التهاب پالپ بوده و نیاز به مراجعه سریع به دندانپزشک دارد.
سوالات متداول
خیر؛ ژلهای استاندارد دندانپزشکی در صورت کاربرد اصولی ساختار معدنی مینا را تجزیه یا سست نمی‌کنند، بلکه منحصراً مولکول‌های رنگدانه‌ای به دام افتاده در خلل و فرج را اکسید می‌نمایند؛ هرچند استفاده افراطی و خودسرانه از ژلهای غیرمجاز ممکن است ریزسختی سطح دندان را موقتاً کاهش دهد.
میزان سفیدی به رنگ ژنتیکی عاج، ضخامت مینا و دلیل تغییر رنگ بستگی دارد، اما در اغلب مراجعین بین ۲ تا ۶ و در برخی موارد تا ۸ درجه بهبود شید رنگ حاصل می‌شود؛ دندان‌هایی با ته‌رنگ زرد پاسخ درمانی بسیار بهتری نسبت به دندان‌های متمایل به خاکستری نشان می‌دهند.
نتایج درمانی معمولاً بین ۱ تا ۲ سال دوام می‌آورند، اما در صورت مصرف مدام سیگار، قهوه و چای پررنگ یا عدم رعایت بهداشت، بازگشت رنگ می‌تواند ظرف ۶ ماه آغاز شود؛ استفاده از تری خانگی به صورت گاه‌به‌گاه به عنوان درمان نگهدارنده این زمان را به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد.
خیر، مواد ترمیمی کامپوزیت، آمالگام و لمینت‌ها یا روکش‌های سرامیکی نسبت به پراکسید خنثی بوده و تغییر رنگ نمی‌دهند؛ بنابراین توصیه می‌شود ابتدا بلیچینگ انجام شود و سپس پس از تثبیت رنگ نهایی (حدود ۲ هفته بعد)، ترمیم‌های جلویی متناسب با رنگ جدید تعویض گردند.