فهرست مطالب
- 1 چرا قبل از بلیچینگ باید جرم گیری کرد؟
- 2 چرا جرم‌گیری پیش‌نیاز اصلی سفید کردن دندان است؟
- 3 تفاوت جرم‌گیری و بلیچینگ در چیست؟
- 4 آیا بلیچینگ بدون جرم‌گیری ممکن است؟
- 5 فاصله زمانی مناسب بین جرم‌گیری و بلیچینگ چقدر است؟
- 6 مراحل آماده‌سازی دهان و دندان پیش از سفید کردن
- 7 تأثیر بلیچینگ روی پرکردگی‌ها، کامپوزیت و روکش
- 8 روش‌های مختلف بلیچینگ دندان و تفاوت کارایی آن‌ها
- 9 میزان ماندگاری سفیدی دندان و عوامل مؤثر بر بازگشت رنگ
- 10 هزینه بلیچینگ و جرم‌گیری در سال ۱۴۰۵
- 11 عوارض و حساسیت‌های پس از درمان و نحوه کنترل آن
- 12 دندان‌ها با بلیچینگ چند درجه روشن‌تر می‌شوند و تغییر رنگ چگونه سنجیده می‌شود؟
- 13 چه شرایط پزشکی و داروهایی انجام بلیچینگ را با محدودیت یا خطر مواجه می‌کنند؟
- 14 سوالات متداول
چرا قبل از بلیچینگ باید جرم گیری کرد؟
پاسخ کوتاه و قطعی، بله است؛ پیش از اقدام برای سفید کردن دندان‌ها، سطح مینا باید کاملاً از پلاک میکروبی، رسوبات آهکی و لکه‌های سطحی پاک شود. اگر ژل سفیدکننده روی دندانی قرار بگیرد که لایه‌ای از جرم روی آن نشسته است، ماده موثره به مینا نمی‌رسد و دندان‌ها پس از درمان دچار دو رنگی یا لکه‌های نامنظم می‌شوند. جرم‌گیری دندان یک درمان درمانی برای حفظ سلامت بافت لثه است، در حالی که بلیچینگ یک درمان صرفاً زیبایی به شمار می‌رود و اجرای کار زیبایی روی بستر آلوده، نتیجه پایداری به همراه نخواهد داشت.
بسیاری از مراجعان تصور می‌کنند ژل‌های سفیدکننده می‌توانند رسوبات سخت دندانی را نیز در خود حل کنند، اما ساختار ژل بلیچینگ تنها برای اکسید کردن رنگدانه‌های نفوذکرده به بلورهای مینا طراحی شده است. وجود حتی یک لایه بسیار نازک از جرم (تارتار) مانع از تماس یکنواخت ژل با ساختار دندان می‌شود. به همین دلیل در معاینات اولیه، دندانپزشک پیش از هر اقدامی وضعیت سلامت لثه‌ها و میزان انباشت جرم را ارزیابی میکند تا از هدررفت هزینه و زمان بیمار جلوگیری شود.
علاوه بر کیفیت ظاهری، مسئله سلامت بافت‌های نگهدارنده دندان نیز مطرح است. هنگامی که لثه به دلیل تجمع پلاک و جرم دچار التهاب خفیف باشد، قرار گرفتن در معرض مواد سفیدکننده با غلظت بالا می‌تواند سوزش، تحریک شدید و خونریزی بافت لثه را تشدید کند؛ بنابراین انجام پاکسازی اولیه ضامن یک درمان بدون عارضه خواهد بود.
| وضعیت دندان و لثه | نیاز به جرم‌گیری پیش از بلیچینگ | پیامد احتمالی انجام بلیچینگ بدون جرم‌گیری | اقدام درمانی توصیه شده |
|---|---|---|---|
| وجود جرم محسوس پشت یا بین دندان‌ها | کاملاً ضروری | دو رنگ شدن شدید و سفید نشدن نواحی زیر جرم | انجام جرم‌گیری اولتراسونیک و یک هفته بعد بلیچینگ |
| پلاک نرم بدون جرم سخت میکروبی | نیاز به بروساژ سطحی | کاهش اثربخشی ژل و نتیجه ناهمگون | پالیش و بروساژ ساده در همان جلسه قبل از ژل |
| التهاب، قرمزی یا خونریزی لثه (ژنژیویت) | حیاتی و الزامی | سوختگی شیمیایی لثه، درد و التهاب حاد | درمان کامل لثه، بهبودی بافت و سپس آغاز سفید کردن |
| دندان کاملاً تمیز با لکه سطحی چای و قهوه | نیاز به پالیش (پروفیلاکسی) | کند شدن نفوذ ژل بلیچینگ به عمق مینا | حذف لکه‌ها با برس و خمیر مخصوص در آغاز کار |
چرا جرم‌گیری پیش‌نیاز اصلی سفید کردن دندان است؟
جرم‌گیری بستر مینای دندان را تمیز میکند تا ژل سفیدکننده بدون هیچ مانع فیزیکی با تمام منافذ کریستالی مینا تماس پیدا کند. پلاک دندانی لایه‌ای چسبنده از باکتری‌هاست که اگر با مسواک پاک نشود، به مرور زمان با املاح بزاق ترکیب شده و سنگ‌های سختی به نام جرم یا تارتار تشکیل می‌دهد. این سنگ‌ها نفوذناپذیر هستند و ماده پراکسید هیدروژن نمی‌تواند از ضخامت آن‌ها عبور کند.
اگر بیمار بدون حذف این رسوبات اقدام به بلیچینگ کند، بخش‌هایی از تاج دندان که تمیز بوده‌اند سفید می‌شوند و بخش‌های پوشیده شده با جرم دست‌نخورده باقی می‌مانند. پس از مدتی که فرد ناچار به تمیز کردن دندان‌ها شود، با برداشتن جرم متوجه خواهد شد که زیر آن تیره و زرد مانده و کل دندان ظاهری سایه‌روشن و لکه‌دار پیدا کرده است. این وضعیت نه تنها زیبایی لبخند را بهبود نمی‌بخشد، بلکه اصلاح آن نیازمند جلسات ترمیمی مجدد خواهد بود.
نکته مهم: ژل‌های بلیچینگ قوی در صورت برخورد با لثه‌ای که در اثر جرم متورم است، واکنش‌های آلرژیک موضعی یا تحلیل موقت لثه ایجاد می‌کنند. پاکسازی لثه پیش از سفید کردن دندان، احتمال هرگونه التهاب ناخواسته را به حداقل می‌رساند.
تفاوت جرم‌گیری و بلیچینگ در چیست؟
جرم‌گیری رسوبات خارجی و پلاک‌های سخت روی دندان را برمی‌دارد، در حالی که بلیچینگ رنگدانه‌های درونی و ساختاری مینای دندان را با فرآیند شیمیایی روشن‌تر میکند. بسیاری از افراد این دو درمان را با یکدیگر اشتباه می‌گیرند یا تصور می‌کنند جرم‌گیری به تنهایی می‌تواند دندان‌ها را کاملاً سفید کند. برای درک بهتر این موضوع، مطالعه مطلب تفاوت بلیچینگ دندان و جرم گیری دید روشنی درباره عملکرد هر روش ارائه می‌دهد.
در جرم‌گیری (که با دستگاه‌های اولتراسونیک یا ابزار دستی انجام می‌شود)، لرزش‌های بسیار ریز نوک قلم باعث جدا شدن سنگ‌های رسوبی از سطح دندان و پاکسازی پاکت‌های لثه می‌شود. پس از جرم‌گیری، دندان‌ها تمیزتر و درخشان‌تر به نظر می‌رسند زیرا لایه‌های تیره بیرونی از بین رفته‌اند، اما رنگ ژنتیکی و ذاتی دندان تغییر نمی‌کند. برای کسانی که می‌خواهند بدانند آیا پاکسازی سطحی کافی است یا خیر، بررسی اینکه آیا جرم گیری دندان را سفید میکند نشان می‌دهد که رسوب‌زدایی فقط رنگ طبیعی خود دندان را نمایان می‌سازد، نه روشن‌تر از آن.
در مقابل، بلیچینگ با استفاده از ترکیبات پراکسید هیدروژن یا کاربامید پراکسید با غلظت‌های کنترل‌شده، پیوندهای مولکولی رنگدانه‌های رسوب‌کرده در ریزمنافذ هیدروکسی آپاتیت مینا را می‌شکند. این فرآیند باعث بازتاب بیشتر نور شده و دندان چندین درجه از رنگ ژنتیکی خود روشن‌تر می‌گردد. طبق راهنماهای تخصصی سلامت دهان در توصیه‌های بالینی انجمن دندانپزشکی آمریکا درباره سفید کردن دندان، پیش از آغاز هر نوع درمان اکسیداسیون شیمیایی، ارزیابی وضعیت دندان‌ها و پاکسازی مکانیکی رسوبات سطحی گامی ضروری برای اثربخشی درمان به شمار می‌رود.
آیا بلیچینگ بدون جرم‌گیری ممکن است؟
انجام بلیچینگ بدون تمیز کردن اولیه از نظر تکنیکی ممکن است، اما از نظر استانداردهای دندانپزشکی یک اشتباه بزرگ محسوب می‌شود و نتیجه آن غیریکنواخت و ناقص خواهد بود. ژل سفیدکننده برای شروع واکنش اکسیداسیون نیاز به تماس مستقیم با بلورهای مینا دارد. اگر روی این سطوح پلاک میکروبی نازک یا لایه گلیکوپروتئینی چسبنده بزاق وجود داشته باشد، مولکول‌های اکسیژن فعال به جای واکنش با ساختار دندان، هدر می‌روند.
در صورتی که فرد به هر دلیلی اصرار به انجام بلیچینگ بدون رسوب‌زدایی داشته باشد، پیامدهای زیر اجتناب‌ناپذیر خواهند بود:
- پدیدار شدن لکه‌های ابلق و غیرهمسان در طول تاج دندان پس از شستشوی ژل.
- عدم تغییر رنگ در طوق دندان و نواحی نزدیک به مرز لثه به علت تراکم پلاک.
- تحریک و سوزش شدید بافت لثه به دلیل نفوذ مواد شیمیایی به داخل پاکت‌های آلوده.
- کاهش چشمگیر طول عمر سفیدی دندان و بازگشت سریع‌تر لکه‌ها به بافت‌های تمیزنشده.
- نیاز مجدد به هزینه‌کرد برای پاکسازی و تکرار فرایند سفید کردن دندان.
فاصله زمانی مناسب بین جرم‌گیری و بلیچینگ چقدر است؟
بهترین فاصله زمانی بین جرم‌گیری و جلسه بلیچینگ مطب، بین ۳ تا ۷ روز است تا التهاب احتمالی لثه کاملاً فروکش کند. در افرادی که تجمع جرم اندک بوده و لثه‌ها کاملاً سفت و سالم هستند، گاهی می‌توان جرم‌گیری ملایم و بروساژ را در همان روز و درست پیش از بلیچینگ انجام داد؛ اما در صورت وجود جرم‌های عمقی یا خونریزی لثه، به تعویق انداختن سفید کردن دندان به مدت حداقل چند روز الزامی است.
هنگامی که جرم‌های سخت زیر لثه‌ای با قلم اولتراسونیک برداشته می‌شوند، بافت نرم لثه تا چند روز ممکن است دچار حساسیت مختصر یا خونریزی بسیار خفیف هنگام مسواک زدن باشد. اگر ژل بلیچینگ با غلظت بالا (معمولاً بین ۲۵ تا ۳۸ درصد پراکسید هیدروژن) در این بازه روی لثه زخمی قرار گیرد، می‌تواند سوختگی شیمیایی موضعی ایجاد کند. همچنین نشت خونابه به درون ژل، اثر پراکسید را خنثی میکند و مانع سفید شدن دندان می‌شود.
اگر به دنبال خدمات استاندارد بهداشت دهان در غرب تهران هستید، دریافت نوبت برای جرم گیری دندان در سعادت آباد در کلینیک دُردیس به شما این امکان را می‌دهد که با ارزیابی دقیق ضخامت لثه و وضعیت پوسیدگی‌ها، برنامه زمانی ایمنی برای درمان زیبایی خود تنظیم کنید.
مراحل آماده‌سازی دهان و دندان پیش از سفید کردن
روند آماده‌سازی دندان‌ها برای بلیچینگ شامل معاینه جامع، بررسی پوسیدگی‌ها، پاکسازی رسوبات و محافظت از بافت‌های نرم است. برای دستیابی به بهترین نتیجه، این مراحل باید به ترتیب زیر دنبال شوند:
- معاینه بالینی و رادیوگرافی: دندانپزشک دندان‌ها را از نظر وجود پوسیدگی فعال، ترک‌های مینایی و وضعیت ترمیم‌های قدیمی ارزیابی میکند، زیرا مواد بلیچینگ نباید وارد حفرات باز پوسیدگی شوند.
- بررسی ترمیم‌های قدامی: روکش‌ها، کامپوزیت‌ها و لمینت‌ها با مواد سفیدکننده تغییر رنگ نمی‌دهند؛ بنابراین وضعیت هماهنگی رنگ آن‌ها با دندان‌های طبیعی سنجیده می‌شود.
- جرم‌گیری اولتراسونیک: شکستن و شستشوی تارتارهای سخت از طوق دندان و فضاهای بین‌دندانی به کمک آب و ارتعاشات دستگاه.
- بروساژ و پولیش: استفاده از برس چرخان و خمیر حاوی ذرات ساینده میکروسکوپی برای صیقلی کردن سطح مینا و زدودن رنگدانه‌های سطحی دخانیات، قهوه یا چای.
- ارزیابی سلامت لثه و استراحت بافتی: در صورت نیاز، مهلت دادن چند روزه به بافت نرم دهان جهت ترمیم کامل و توقف خونریزی مویرگی.
- ثبت شید رنگ اولیه دندان: مقایسه رنگ پایه دندان‌ها با راهنمای استاندارد رنگ برای تعیین هدف واقع‌بینانه از درمان.
تأثیر بلیچینگ روی پرکردگی‌ها، کامپوزیت و روکش
مواد سفیدکننده دندان هیچ اثری روی رزین کامپوزیت، سرامیک پرسلن یا روکش‌های دندانی ندارند و تنها بافت طبیعی مینا و عاج را روشن می‌کنند. این نکته یکی از حیاتی‌ترین مواردی است که بیماران باید پیش از درمان بدانند. اگر در دندان‌های جلویی خود ترمیم کامپوزیتی یا روکش دارید، پس از بلیچینگ، دندان طبیعی شما سفیدتر می‌شود اما مواد ترمیمی در همان رنگ قبلی باقی می‌مانند و این اختلاف ممکن است باعث ناهمگونی لبخند شود.
راهکار اصولی در این شرایط این است که ابتدا جرم‌گیری و بلیچینگ دندان‌ها انجام شود. پس از گذشت حدود ۲ هفته از اتمام دوره سفید کردن (زمانی که رنگ جدید دندان تثبیت شد و اکسیژن باقیمانده از منافذ مینا خارج گردید)، دندانپزشک می‌تواند ترمیم‌های قدیمی را تعویض کرده و آن‌ها را با رنگ جدید و روشن‌تر دندان‌ها تطبیق دهد.
روش‌های مختلف بلیچینگ دندان و تفاوت کارایی آن‌ها
سفید کردن دندان‌ها به دو شیوه کلی مطبی (آفیس بلیچینگ) و خانگی (هوم بلیچینگ) انجام می‌شود که بسته به شرایط بیمار و توصیه دندانپزشک انتخاب می‌گردند. برای آگاهی از جزئیات هر شیوه، مطالعه راهنمای جامع بلیچینگ خانگی یا مطبی تفاوت‌های ساختاری و اجرایی هر دو را مشخص میکند.
در بلیچینگ مطب، از ژل‌های پراکسید غلیظ‌تر تحت کنترل مستقیم دندانپزشک استفاده می‌شود. برای محافظت از لثه‌ها، یک سد محافظ لاستیکی یا ژل محافظ لثه (جینجیوال دم) روی بافت‌های نرم قرار می‌گیرد و با نور کیور سفت می‌شود تا ژل با لثه تماس پیدا نکند. این فرآیند معمولاً در یک یا دو جلسه ۳۰ تا ۶۰ دقیقه‌ای انجام می‌شود و نتیجه‌ای سریع به دنبال دارد. در برخی روش‌ها از نورهای فعال‌کننده مخصوص یا لیزر برای شتاب‌بخشی به واکنش استفاده می‌گردد.
در روش خانگی، قالبی اختصاصی (تری شفاف) از دندان‌های بیمار در کلینیک ساخته شده و ژل‌های ملایم‌تر با درصد پراکسید پایین‌تر به او تحویل داده می‌شود. بیمار طبق دستور دندانپزشک، روزانه چند ساعت تری را در دهان قرار می‌دهد. ترکیب این دو روش معمولاً پایدارترین و درخشان‌ترین نتایج را به همراه دارد، اما در هر دو شیوه، شرط اول موفقیت، تمیز بودن سطح دندان از هرگونه پلاک و جرم است.
میزان ماندگاری سفیدی دندان و عوامل مؤثر بر بازگشت رنگ
ماندگاری نتیجه بلیچینگ معمولاً بین ۶ ماه تا ۲ سال متغیر است و به طور مستقیم به سبک زندگی، بهداشت دهان و رژیم غذایی فرد بستگی دارد. هیچ درمانی برای سفید کردن دندان‌ها دائمی نیست، زیرا منافذ مینای دندان همچنان باز بوده و به مرور زمان در معرض رنگدانه‌های محیطی قرار می‌گیرند.
برای حفظ طولانی‌مدت رنگ روشن دندان‌ها، توجه به نکات زیر ضروری است:
- رعایت رژیم غذایی سفید در ۴۸ ساعت اول: در دو روز نخست، منافذ دندان مستعد جذب رنگ هستند؛ بنابراین باید از مصرف چای پررنگ، قهوه، نوشابه، سس سویا، زعفران و توت‌فرنگی خودداری کرد.
- پرهیز از دخانیات: نیکوتین و قطران سیگار یا قلیان شدیدترین لکه‌ها را روی مینای تازه سفیدشده ایجاد می‌کنند.
- رعایت مستمر بهداشت دهان: مسواک زدن منظم با زاویه ۴۵ درجه و استفاده روزانه از نخ دندان مانع تشکیل مجدد پلاک باکتریایی می‌شود.
- استفاده از خمیردندان‌های ضدحساسیت: در روزهای اول برای مهار حساسیت گذرا به آب سرد و گرم بسیار کمک‌کننده است.
- جلسات یادآور (تاچ‌آپ): انجام سالیانه جرم‌گیری و تکرار دوره‌ای کوتاه از بلیچینگ خانگی به حفظ رنگ کمک میکند.
هزینه بلیچینگ و جرم‌گیری در سال ۱۴۰۵
هزینه درمان‌های زیبایی و پیشگیرانه دندانپزشکی بر اساس نوع مواد مصرفی، روش انجام، میزان لکه‌ها و تعداد جلسات تعیین می‌شود. در سال ۱۴۰۵، بازه قیمتی جرم‌گیری کامل هر دو فک به طور تقریبی بین ۱٫۵۰۰٫۰۰۰ تا ۳٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان برآورد می‌شود. این درمان در صورت وجود پاکت‌های عمقی یا نیاز به جراحی ملایم لثه ممکن است تفاوت کند.
هزینه بلیچینگ دندان در مطب برای هر فک در سال ۱۴۰۵ معمولاً در بازه تقریبی ۳٫۵۰۰٫۰۰۰ تا ۶٫۵۰۰٫۰۰۰ تومان و کیت هوم بلیچینگ (شامل ساخت تری اختصاصی و ژل‌های مخصوص خانگی) برای هر فک بین ۳٫۰۰۰٫۰۰۰ تا ۵٫۵۰۰٫۰۰۰ تومان قرار دارد. اگر درمان‌های آماده‌سازی مانند ترمیم دندان‌های پوسیده قدامی یا تعویض کامپوزیت‌های فرسوده نیاز باشد، این بخش‌ها به صورت جداگانه محاسبه خواهند شد. برای آگاهی دقیق از طرح درمان مناسب، انجام معاینه حضوری در کلینیک دُردیس بهترین گام است.
عوارض و حساسیت‌های پس از درمان و نحوه کنترل آن
شایع‌ترین عارضه موقتی پس از بلیچینگ و جرم‌گیری، حساسیت دندان‌ها به تغییرات دما به ویژه مایعات خنک است. حدود نیمی از بیماران در ۲۴ تا ۴۸ ساعت اولیه درجاتی از تیر کشیدن خفیف تا متوسط را تجربه می‌کنند. این حساسیت به این دلیل رخ می‌دهد که ژل سفیدکننده آب موجود در لوله‌های میکروسکوپی عاج دندان را موقتاً تخلیه کرده و پایانه‌های عصبی تحریک‌پذیرتر می‌شوند.
برای مدیریت این وضعیت، استفاده از ژل‌های حاوی پتاسیم نیترات یا فلوراید غلیظ در مطب، مصرف خمیردندان‌های مخصوص دندان‌های حساس و اجتناب از نوشیدن مایعات بسیار سرد یا بسیار داغ کفایت میکند. این حساسیتی گذراست و طی چند روز تا یک هفته خودبه‌خود برطرف می‌شود. چنانچه درد تیز، ضربان‌دار و مداوم احساس شود، بیمار باید برای بررسی از نظر وجود ترک پنهان یا نفوذ ژل به عصب دندان به دندانپزشک مراجعه کند.
دندان‌ها با بلیچینگ چند درجه روشن‌تر می‌شوند و تغییر رنگ چگونه سنجیده می‌شود؟
میزان روشن‌شدن دندان‌ها پس از انجام جرم‌گیری و بلیچینگ معمولاً بین ۲ تا ۷ درجه در راهنمای رنگ استاندارد متغیر است و به رنگ پایه دندان، نوع لکه‌ها و ضخامت مینای شما بستگی دارد. نتیجه نهایی بلافاصله تثبیت نمی‌شود و تثبیت رنگ واقعی حدود ۷ تا ۱۴ روز زمان می‌برد.
در کلینیک‌های دندانپزشکی، رنگ دندان پیش و پس از درمان با راهنمای استاندارد رنگ (مانند سیستم ویتا یا VITA Shade Guide) تطبیق داده می‌شود. این سیستم دندان‌ها را بر اساس ته‌رنگ (قرمز-قهوه‌ای، زرد، خاکستری، و قهوه‌ای مایل به خاکستری) و میزان روشنایی از شماره ۱ (روشن‌ترین) تا ۴ (تیره‌ترین) دسته‌بندی میکند.
| دسته لکه و شرایط دندان | میانگین تغییر رنگ قابل انتظار | عوامل مؤثر بر پاسخ‌دهی به درمان |
|---|---|---|
| لکه‌های سطحی ناشی از سن، چای و قهوه | ۴ تا ۷ درجه روشن‌تر | واکنش سریع به ژل اکسیدکننده پس از حذف جرم‌ها و پلاک |
| تغییر رنگ‌های زرد یا مایل به قهوه‌ای طبیعی | ۳ تا ۵ درجه روشن‌تر | نفوذپذیری مناسب مینا و پاسخ یکنواخت به پراکسید هیدروژن |
| تغییر رنگ‌های خاکستری یا فلوروزیس خفیف | ۱ تا ۳ درجه روشن‌تر | مقاومت ساختاری بالاتر و احتمال نیاز به جلسات تکمیلی |
| تغییر رنگ ناشی از تتراسایکلین عمیق | محدود و نیازمند پروتکل‌های ترکیبی | پیوند دارو با بافت عاج دندان؛ اغلب نیاز به درمان‌های جایگزین |
بر اساس شواهد و پژوهش‌های معتبر انجمن دندانپزشکی آمریکا (ADA)، هیدروژن پراکسید و کاربامید پراکسید با اکسید کردن پیوندهای کربنی رنگدانهها در عمق عاج عمل می‌کنند. این مطالعات تأکید دارند که روشن‌شدن دندان‌ها سقف مشخصی دارد که به‌واسطه ساختار ژنتیکی مینای هر فرد تعیین می‌شود و سفید کردن بیش‌از‌حد مجاز نه تنها دندان را سفیدتر نمی‌کند، بلکه شفافیت مینا را کاهش داده و ظاهری گچی و غیرطبیعی ایجاد می‌نماید.
چه شرایط پزشکی و داروهایی انجام بلیچینگ را با محدودیت یا خطر مواجه می‌کنند؟
وجود پوسیدگی فعال، بیماری‌های درمان‌نشده پریودنتال (لثه)، دوران بارداری و شیردهی، و مصرف برخی داروهای حساس‌کننده به نور از موارد منع موقت یا نیازمند احتیاط در بلیچینگ دندان هستند. ارزیابی دقیق تاریخچه پزشکی شما پیش از قرارگیری در معرض ژل‌های بلیچینگ برای پیشگیری از آسیب‌های بافتی ضروری است.
پیش از آغاز درمان، دندانپزشک شرایط عمومی و سوابق دارویی شما را طبق معیارهای بالینی زیر ارزیابی میکند:
- بارداری و دوران شیردهی: به دلیل فقدان مطالعات بالینی بلندمدت درباره اثرات احتمالی نفوذ پراکسید بر جنین یا شیر مادر، مجامع علمی دندانپزشکی توصیه می‌کنند درمان‌های زیبایی سفید کردن دندان تا پس از این دوران به تعویق بیفتد.
- داروهای حساس‌کننده به نور (Photosensitizing): اگر شما از داروهایی نظیر داکسی‌سایکلین، هیدروکلروتیازید، رتینوئیدها یا برخی داروهای ضدافسردگی استفاده می‌کنید، انجام بلیچینگ‌های فعال‌شونده با نور یا لیزر می‌تواند ریسک سوختگی، تاول یا حساسیت شدید بافت مخاطی دهان و لب‌ها را افزایش دهد.
- پوسیدگی‌ها و نشتی ترمیم‌های قدیمی: در صورتی که دندان دارای پوسیدگی باز یا شکستگی باشد، مواد سفیدکننده مستقیماً به پالپ (عصب) نفوذ کرده و منجر به التهاب حاد (پالپیت)، دردهای تیرکشنده و در موارد شدید نیاز به درمان ریشه می‌شوند.
- بیماری فعال و التهاب لثه: وجود التهاب، خونریزی یا تحلیل لثه سبب می‌شود ژل پراکسید نشت پیدا کند و موجب آزردگی، سوختگی شیمیایی لثه و تحلیل بیشتر بافت محافظ دندان گردد. به همین دلیل جرم‌گیری و درمان بیماری لثه همواره پیش‌نیاز قطعی سفید کردن است.
در صورتی که حین یا پس از درمان با علائمی مانند درد ضربان‌دار مداوم، تورم بافت لثه یا تاول‌های سفیدرنگ مواجه شدید، درمان باید متوقف شده و بافت‌های درگیر توسط دندانپزشک تحت بررسی و مراقبت‌های تسکینی قرار گیرند.
سوالات متداول
خیر؛ جرم‌گیری رسوبات و لکه‌های خارجی ناشی از غذا و دود را حذف میکند و رنگ اصلی دندان شما را برمی‌گرداند، اما توانایی روشن‌تر کردن پیگمنت‌های ژنتیکی درون ساختار مینا را ندارد و برای چند درجه روشن‌تر شدن باید بلیچینگ انجام شود.
در شرایطی که لثه‌ها سالم باشند، می‌توان جرم‌گیری ملایم و بروساژ را هم‌زمان انجام داد؛ اما در صورت وجود التهاب لثه یا خونریزی، بین ۳ تا ۷ روز زمان برای ترمیم بافت لثه پیش از شروع بلیچینگ لازم است.
خیر؛ قلم‌های اولتراسونیک جرم‌گیری با ارتعاشات فیزیکی رسوب را جدا می‌کنند و هیچ براده‌برداری از مینا انجام نمی‌دهند، ژل بلیچینگ نیز تنها رنگدانهها را اکسید میکند و در صورت استفاده تحت نظارت پزشک ساختار معدنی دندان تخریب نمی‌شود.
اگر بافت لثه حین جرم‌گیری دچار خونریزی یا تحریک شده باشد، ژل بلیچینگ می‌تواند با نفوذ به آن نواحی سوختگی شیمیایی موضعی، سوزش شدید و التهاب حاد لثه ایجاد کند؛ همچنین نشت خون اثر سفیدکنندگی ژل را ضعیف می‌سازد.